به گزارش وارش نیوز و به نقل از دسترنج ۲۴،این یادداشت که با نگاهی انتقادی به موضوع مسئولیتپذیری مدیریتی پرداخته است، فرصتی فراهم میکند تا فارغ از نگاههای احساسی، ابعاد مختلف این مسئله از منظر مدیریتی و اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد. بدون تردید، حوادثی از این جنس معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیستند و عوامل مختلفی مانند شرایط محیطی، رفتارهای فردی، میزان آمادگی و کیفیت عملکرد دستگاههای مسئول میتوانند در وقوع یا پیشگیری از آنها نقش داشته باشند.
مسئولیت مدیریتی؛ حلقهای مهم در مدیریت بحران
یکی از مهمترین پرسشهایی که پس از وقوع حوادث عمومی مطرح میشود، میزان آمادگی و اثربخشی سازوکارهای پیشگیرانه است. در نظامهای مدیریتی کارآمد، هر حادثه علاوه بر بررسی عوامل مستقیم، فرصتی برای ارزیابی فرآیندها، شناسایی نقاط ضعف و اصلاح رویهها به شمار میرود.
در حوزههایی مانند ایمنی سواحل که با جان شهروندان ارتباط مستقیم دارد، برنامهریزی، نظارت مستمر، آموزش و هماهنگی میان دستگاههای مسئول اهمیت ویژهای پیدا میکند. از همین رو، انتظار افکار عمومی این است که پس از وقوع چنین اتفاقاتی، گزارشهای دقیق و روشنی درباره شرایط موجود، اقدامات انجامشده و برنامههای اصلاحی ارائه شود.
شایستهسالاری و کیفیت تصمیمگیری
یکی دیگر از موضوعاتی که در یادداشت آقای سوته مورد تأکید قرار گرفته، اهمیت شایستهسالاری در نظام مدیریتی است. تجربه نشان میدهد تناسب میان تخصص، تجربه و مسئولیت واگذار شده، یکی از عوامل مؤثر در کارآمدی هر مجموعه اجرایی است.
البته ارزیابی عملکرد مدیران و تصمیمگیری درباره میزان موفقیت یا ضعف آنها باید بر اساس اطلاعات دقیق، مستندات و بررسیهای کارشناسی انجام شود. هدف از نقد مدیریتی، صرفاً یافتن مقصر نیست؛ بلکه ایجاد زمینهای برای اصلاح ساختارها و کاهش احتمال تکرار مشکلات است.
پاسخگویی؛ مطالبهای فراتر از واکنشهای مقطعی
حادثههای تلخ، معمولاً واکنشهای احساسی و کوتاهمدت ایجاد میکنند؛ اما مدیریت صحیح ایجاب میکند که پس از فروکش کردن فضای اولیه، بررسیهای دقیق و اقدامات اصلاحی در دستور کار قرار گیرد.
سواحل مازندران به دلیل حجم بالای حضور گردشگران، نیازمند نگاه جامع به موضوع ایمنی است؛ نگاهی که در آن پیشگیری، نظارت، آموزش، تجهیز امکانات و هماهنگی میان نهادهای مرتبط، بهعنوان اولویتهای اصلی دنبال شود.
یادداشت انتقادی ابراهیمی سوته را میتوان بخشی از مطالبه عمومی برای افزایش شفافیت و پاسخگویی دانست؛ مطالبهای که هدف نهایی آن، نه قضاوت شتابزده، بلکه ارتقای کیفیت مدیریت و جلوگیری از تکرار حوادث مشابه است.
اکنون پرسش اصلی این است که آیا این حادثه صرفاً در فهرست اتفاقات تلخ گذشته ثبت خواهد شد، یا به فرصتی برای بازنگری جدی در مدیریت ایمنی سواحل و تقویت سازوکارهای پیشگیرانه تبدیل میشود؟
ضمیمه :